18 Kasım 2009 tarihinde, Microsoft PDC’09 (Microsoft Proffessional Developers Conference 2009) konferansında konuşmacı Scott Gutherie, Silverlight 4 Beta’nın yayınlandığını duyurdu.

Resmi sitesi silverlight.net‘te yer alan şu sayfadan ayrıntılı bilgiye ulaşabilirsiniz.

Channel9′da yeralan video‘dan yenilik olarak nelerin geleceğini izleyebilirsiniz.

Yeniliklerden kısaca bahsetmek gerekirse;

• Yazdırma ile ilgili yenilikler
• Zengin Metin Alanı kontrolünün eklenmesi
• Datagrid üzerinde kolonlara otomatik genişlik verilebilmesi ve Kopyalama desteği
• Fare tekerlerine gelen destek
• Sağ tuş desteği
• Windows’un panosuna erişim imkanı
• Browser içerisindeki silverlight nesnesinin sürükle-bırak tekniğinde bırakma noktası olarak belirlenebilmesi
• Webcamerası ve Mikrofon desteği
• PNG dosya türünün tüm formatlarına tam destek
• Out-Of-Browser moduna daha çok destek
• WebBrowser kontrolü
• İstemci bilgisayarın dosya sistemine erişim yeteneği
• Google Chrome desteği
• Multi-touch desteği

Listenin tamamına ve açıklamalarına buradan ulaşabilirsiniz.

Silverlight ekibi 4. versiyonun betasını yayınlarken, Expression Blend ekibi de boş durmamış ve Silverlight 4 çıktı üretebilen Expression Blend versiyonunun beta’sını yayınlamış.

Microsoft Download’da yer alan şu sayfadan Expression Blend Preview for .Net 4 versiyonunu indirebilirsiniz.

Yazdığımız web uygulamalarında, uyarı / bilgilendirme mesajı vermeye her zaman ihtiyaç duyarız.

Gelelim, CSS tekniklerini kullanarak, bu mesaj kutularını nasıl yapabileceğimize.

Öncelikle style’larımızı yazdığımız css dosyasına, şu satırları ekleyelim;

.alert
{
  background: #fff6bf url(exclamation.png) 15px 50% no-repeat;
  text-align: left;
  padding: 5px 20px 5px 45px;
  border-top: 2px solid #ffd324;
  border-bottom: 2px solid #ffd324;
}
.info
{
  background: #f8fafc url(information.png) 15px 50% no-repeat;
  text-align: left;
  padding: 5px 20px 5px 45px;
  border-top: 2px solid #b5d4fe;
  border-bottom: 2px solid #b5d4fe;
}

Şimdi tek yapmamız gereken, paragraf tagları arasına mesajımızı yazmak ve paragraf tagına ilgili class’ı atamak.

Örnek;

<p class="alert">Uyarı mesajı buraya gelecek.</p>

<p class="info">Bilgilendirme mesajı buraya gelecek.
Birden fazla satır olabilir.</p>

İşte sonuç;

Demo sayfasını görmek ve kodları indirmek için tıklayın.

Şu adreste, bu tekniğin uygulandığı, download edilebilir kodları bulabilirsiniz.

Yazının orjinaline ise şu kaynaktan ulaşabilirsiniz.

Google, “Let’s make the web faster” vizyonu çerçevesinde pazara sürekli yeni ürünler/teknolojiler çıkartmaya devam ediyor.

Şuradan tamamını okuyabileceğiniz döküman ile HTTP protokolüne alternatif geliştirdiğini de öğrenmiş olduk.

Yeni protokole SPDY (SPeeDY şeklinde telaffuz ediliyor) ismini vermişler ve SSL üstünde çalışmasını sağlamışlar.

SPDY protokolünün tanımını yaptıkları dokümanda, HTTP’nin şu limitlerinden bahsediyorlar;

Bağlantı başına tek istek : HTTP, aynı anda tek kaynak talep edebilir, getirebilir. HTTP protokolü aynı anda tek istekte bulunabiliyor ve bu istekleri FIFO (First In, First Out) mantığı ile kuyruğa alıp işliyor.

Browser’lar bu problemi çözebilmek için, aynı anda 2 bağlantı açıyorlardı, 2008 yılından beri hemen hemen tüm browserlar, aynı anda bağlantı sayısını 6′ya çıkarttılar.

Sadece istemci istekte bulunabilir : HTTP protokolünde, sunucudan isteği sadece istemci yapabilir. Hatta sunucu, istemci’nin bir kaynağa ihtiyacı olduğunu bilse bile, istemci adına bu kaynağa erişip, sonucu istemciye döndüremez.

Request ve Response Header’larının sıkıştırılamaması : Günümüzde request header’larının boyutu, 200 bayt ile 2 kilobayt arasında değişiyor. Uygulamanızda cookie vs. kullanıyorsanız, boyut ortalama 700-800 bayt oluyor. Her isteğin (request) ve cevabın (response) headerında yer alan bilginin sıkıştırılmadan taşınması, önemli gecikmelere yol açmaktadır.

Gereksiz header bilgileri : Header’da hiç değişmeyecek bilgilerin (User-Agent, Host, Accept, … gibi) tekrar tekrar gönderilmesi gereksizdir. HTTP protokolü, bu bilgileri her isteğin ve cevabın headerına ekliyor.

Veri sıkıştırmasının varsayılan olmaması : HTTP protokolünde veri, varsayılan olarak sıkıştırılmamış formattadır. SPDY protokolünde Google, varsayılan olarak verinin tamamının sıkıştırılmış formatta olmasını sağlıyor. Devamını oku…